خسته ام از دلداری های مجازی دلم شانه های حقیقی می خواهد !

آدم ها باید یک چیز را درباره خودشان بدانندمن کجا خوشبختم؟و لزوما منظور از جا یک مکان جغرافیایی نیست،منظور نقطه لذت زندگیست،کِی ها، با کی ها و چراهایش مهم است.

قلبم را چون سکه ایبارها برایت بالا انداختماما هر سویشدرآمدهمن خودم را به تو باختم!

وقتی سعی کنی همه چیز رو کنترل کنی،از هیچ چیز لذت نمیبری،ریلکس باش،نفس بکش،رها کنوفقط زندگی کن.

همه مان افراد معمولی هستیم،خسته کننده ایم،شگفت انگیزیم،همه مان خجالتی هستیم،شجاییم،قهرمانیم،بی پناهیم،فقط به روزش بستگی دارد.

لحظه ها میگذرند،آنچه بگذشت، نمی آید بازقصه ای هست که هرگز دیگر،نتواند شد آغاز…!

به هرکس که می نگرم در شکایت است ،درحیرتم که لذت دنیا به کام کیست؟!

مُراقــب بــآشبه چه کسـی اِعتــمـــآد میکنی،“شیـــــــطان” هَـــــم یه زَمــــــآنـی “فرشتـــــــــــه” بــود

دور گردنش شال پیچیدند،و سرش کلاه گذاشتند و رفتند …کسی نفهمید همین محبت ها آدم برفی را آب کرد

گرگ همان گرگ است ، شغال همان شغالو بین این همه حقیقت تنها آدم است که آدم نیست !

مــهـــم نــیـــســـت چـــقـــدر بـــالایــــی،مـــهـــم ایـــنـــه که اون بــــالالاشــــخــــوری یــــا عقاب . . .